Po "Pokłosiu"

Kiedy znalazłam się pod kinem, to właściwie zaczęłam żałować, że się pofatygowałam. Ciemno, zimno, w domu stosy papierów do przerobienia, w dodatku po wyjątkowo wkurzającym dniu i jeszcze smutny film historią trącący. :/ Suma summarum okazało się jednak, że warto było porzucić stos papierów i zobaczyć to. Fakt - film ciężki. Ale nie aż tak, żeby po ciężkim dniu był nie do przyjęcia. Nawet dobrze spałam po tym wszystkim, choć obawiałam się, że będzie inaczej.
O "prawdzie czasu i prawdzie ekranu" się nie wypowiadam, to chyba działka dla historyków i innych takich, ale jeśli takie sytuacje rzeczywiście się zdarzają i jeśli takie problemy nadal istnieją, to podpisuję się pod opinią mojego, naszego współwidza kinowego (którego skąd indąd lubię i cenię za ciekawe obserwacje i bezproblemowość w dzieleniu się nimi), że świat to bagno, a ludzie to bydło...
Generalnie, polecam - można się przejść do kina, bo choć temat trudnawy, to nie deformuje mózgu tak, jak można by się spodziewać.
Mam nadzieję, że to koniec ciężkich tematów na ten tydzień i że najpóźniej w poniedziałek bez przeszkód wybiorę się "Mój rower", który będzie źródłem swoistego katharsis.:)
Coś wesołego, coś wesołego, coś wesołego!
Na gwałt!;)

Post scriptum

Coś jest w tym nerwie - siejąca dotąd opór w moich możliwościach umiejętność przycinania utworów mp3 właśnie została przeze mnie opanowana w niecałe 5 minut!
Wystarczyło spróbować.:)
To co- na halę?;););)

OBWIESZCZENIE

Uprzejmie informuję, że to ostatni rok w aktualnie wykonywanym zawodzie.

Koniec, abschluss  i  w ogóle co mnie kurwa podkusiło, żeby być tym, kim jestem!

Ta robota tak mnie wkurza, że mam ochotę pograć dziś w siatkówkę, choć siatkówkę potrafię tylko oglądać. Kto wie - może pod wpływem nerwa ujawniłby się nowe umiejętności?;)

Btw: SZUKAM PRACY!

Kto przestawił zegarki?;)

Czemu ten czas tak zasuwa? Jeszcze nie zdążyłam zacząć się obijać w weekend, a znów zanurzam się w papierach. Za chwilę nie zdążę się odwrócić o 360 stopni, a będzie grudzień!
Grudzień?!
Grudzień!!!
"Nie dać się zwariować" - pamiętaj o tym pomimo grudnia.:)
Jutro "Pokłosie", a w piątek podjeżdża do nas "Mój rower". :) Ktoś chętny na przejażdżkę?:)

Suchej mnie ino faraonie królu :)

Zacny skecz :D

Wymiętolona

Tak, stwierdzenie, że ten dzień mnie wymiętolił jest bardzo dobre. Tylko w swej trafności rzecz jasna, bo owo wymiętolenie nie jest stanem pożądanym. Ale nie można go uniknąć po dłuuugim dniu i na domiar złego - po małej ilości snu. Wolę jednak czwartkowe wieczory, choć wtedy moja wymiętolenie sięga zenitu, ale jednak lepiej czuć zew wolności.

Znów wracam do stopnia wyjścia i odruchu wymiotnego na myśl o swojej pracy i o tym, że najprostszą czynność muszę tłumaczyć piętnaście razy, a i tak ciągle słyszę pretensjonalne "nie umiem, nie rozumiem, to jest bez sensu".
Bez sensu to jest robić coś, czego wcale się nie kocha.
Znów budzi się mój uśpiony na chwilę wewnętrzny głos zawodowy, który coraz głośniej powtarza brzydkie: "spierdalaj!"
Tylko dokąd?

Ostrzegam, że mam wielką ochotę walić w ryj każdego, kto mi zazdrości takiej pracy.

Za ciosem:)

Skoro aura wspomnień nadal unosi się pod sufitem, postanowiłam kuć póki gorące i wreszcie ZROBIŁAM TO! Zebrałam się w sobie, zakupiłam ramki - sztuk 6 ( i już wiem, że to za mało), zasiadłam do swej maszyny i z wielu zdjęć wyłowiłam te najładniejsze, najmilsze, z najważniejszymi ludźmi. Rano zamierzam wrzucić je na pamięć i zawędrować do fotografa, celem wywołania. Zabiegi dzisiejsze zajęły mi trochę czasu, więc tym bardziej trzeba dokończyć fakt. Uda mi się?;)

Fajnie, fajnie, tylko ja na tych fotach sprzed kilka lat naprawdę jestem młodsza, szczuplejsza, ładniejsza... Cóż no...

Ta aura wspomnień jest nie do końca dobra.;)